İş Arama
Standartlarını Değiştirin.

Günlük hayatın içinde bazen küçük bir görüntü, beklenmedik şekilde büyük bir karşılık bulur. Son günlerde sosyal medyada dolaşıma giren, sürüden ayrılıp başka bir yöne yürüyen bir penguen de tam olarak böyle bir etki yarattı. Peki, bu kadar sade bir an, neden bu kadar çok insanın kendini durup düşünürken bulmasına yol açtı? Belki de penguen sadece yürüyordu Görüntü basitti. Bir penguen sürüden ayrıldı ve başka bir yöne doğru yürüdü. Ne bir açıklama vardı ne de bir bağlam, ama sosyal medyada bu yürüyüş, kısa sürede bir metafora dönüştü. Tükenmişlik dendi, kopuş dendi, özgürlük dendi. Sanki herkes, o birkaç adımın içine kendi ruh hâlinden bir anlam bırakmış gibiydi. Belki de belirsiz görüntülerle karşılaştığımızda onları olduğu gibi bırakmayı tercih etmiyor, boşluk gördüğümüz yerlere hikâye koymayı seviyoruzdur; ya da uzun zamandır kendimize ait bazı duyguları doğrudan konuşmak yerine, dolaylı anlatıların arkasına saklanıyoruzdur. Bu penguen de tam olarak bu yüzden bu kadar tanıdık gelmiş olabilir. Tükenmişlik mi, kopuş mu? Bugün birçok insan, fiziksel olarak bir yerde dururken zihnen başka bir yöne bakıyor. Günler ilerliyor, işler yapılıyor, sorumluluklar yerine getiriliyor, ama içten içe bir mesafe hissi oluşuyor. Ne tam bir kopuş ne de güçlü bir aidiyet. Daha çok, “devam ediyorum ama bağım eskisi gibi değil” hâli. Penguenin yalnız yürüyüşü, belki de bu gri alanı görünür kıldı. Ne dramatik bir kaçış ne de net bir varış. Sadece sürüden biraz uzaklaşmak. Belki de bu yüzden herkes, bu görüntüde kendine ait bir şey buldu. Bu bir bilimsel vaka değil, bir yansıtma alanı “Nihilist penguen” denilen şey, bilimsel bir açıklamadan çok, ortak bir yansıtma alanına dönüştü. Kimi bu yürüyüşte vazgeçiş gördü, kimi cesaret, kimi de sessiz bir başkaldırı. Ortada net bir anlam yoktu, ama tam da bu belirsizlik, herkesin kendi duygusunu yerleştirmesine alan açtı. Penguen bir şey anlatmıyordu belki ama biz, onun üzerinden kendimize bakıyorduk… Neden kendimizi onaylamıyoruz? Görüntünün bu kadar yankı bulmasının nedeni, penguenin nereye gittiği değil. O sadece yürüyor. Asıl dikkat çeken, bu sade hareketin bizde uyandırdığı çağrışımlar. Çünkü biz, çoğu zaman yerimizden bile kıpırdamadan kendimizi açıklamak, gerekçelendirmek ve onaylatmak zorunda hissediyoruz. Yorulduğumuzu söylemek için geçerli bir sebep, durmak için makul bir gerekçe, kopmak için güçlü bir hikâye arıyoruz. Kendimizi onaylamak yerine, çoğu zaman başkalarının bunu yapmasını bekliyoruz. O onay gelmediğinde de hissettiklerimizi askıya alıyoruz. Belki bu yüzden, hiçbir şey söylemeyen bir penguenin yürüyüşü bu kadar çok şey söylüyormuş gibi geldi. Ne dersiniz?

Toplantı bitiyor, herkes dağılıyor… Senin aklında ise tek bir cümle dönüp duruyor: “Keşke bunu toplantıda söyleseydim.” Merak etme, yalnız değilsin. Toplantılarda söz almakta zorlananlar için küçük ama etkili mikro iletişim taktikleri, sandığından çok daha işe yarıyor. Hem uygulanması kolay hem de sonuçları şaşırtıcı. “Ben bir ekleme yapabilir miyim?” demek zorunda değilsin Toplantılarda çoğu kişi söze girmek için “doğru an”ı beklerken hiç konuşamıyor. Çünkü o an çoğu zaman gelmiyor. Bunun yerine şu mikro taktiği dene: Cümleye doğrudan gir: “Burada küçük bir noktanın altını çizebilirim.” Bu cümle hem iddialı değil hem de keskin. Karşı tarafı savunmaya geçirmeden seni konuşmanın içine alır. Fikrini baştan mükemmel hale getirmeye çalışma “Ya eksik söylersem?” düşüncesi, toplantılarda en büyük sessizlik nedeni. Oysa toplantılar fikirlerin parlatıldığı yerlerdir, sergilendiği değil. Mikro taktik: “Henüz netleşmemiş bir fikir ama…” ile başla. Bu cümle sana alan açar. Kimse senden kusursuz bir fikir beklemez, ama katkı bekler. Sözü bölmek değil, bağlamak serbest Toplantıda birisi konuşurken araya girmek çoğu kişiye kaba gelir, ama mikro bir geçişle bunu avantaja çevirebilirsin. “X’in söylediği yerden devam edeyim…” Bu, hem konuşanı onayladığını gösterir hem de seni doğal şekilde sözün içine sokar. Psikolojik olarak da karşı tarafın direncini düşürür. Ses tonunu değil, cümlenin sonunu yönet Çoğu kişi toplantıda konuşurken cümlelerini soru işaretiyle bitirir. Bu da farkında olmadan şunu söyler: “Emin değilim.” Mikro taktik: Cümleni noktayla bitir. Ses tonunu düşür, hızlanma ve son kelimeyi yutma. Aynı fikir, sadece bu küçük farkla çok daha güçlü algılanır. Konuşamadıysan toplantı bitmedi Toplantıda söz alamadıysan her şey bitmiş sayılmaz. Mikro iletişim sadece toplantı masasında olmaz. Toplantıdan sonra ilgili kişiye şunu söyle: “Toplantıda aklıma gelen küçük bir ekleme vardı, seninle paylaşmak isterim.” Bu hem görünürlüğünü artırır hem de bir sonraki toplantı için psikolojik eşiği düşürür. Büyük konuşmalar değil, küçük hamleler kazandırır Toplantılarda kendini ifade etmek; en çok konuşan olmak değil, doğru anda küçük bir katkı yapabilmektir. Bu mikro taktikleri denedikçe şunu fark edersin: Sessizlik karakter özelliği değil, çoğu zaman alışkanlıktır ve alışkanlıklar değiştirilebilir.

Hazine ve Maliye Bakanlığı, 2026 takvim yılında uygulanacak gelir vergisi tarifesini yayımladı. Yeniden değerleme oranıyla güncellenen yeni dilimler, özellikle ücretli çalışanların maaşlarındaki vergi kesintilerini ve bir üst dilime geçiş sürelerini doğrudan etkileyecek.

Toplantılarda, kriz anlarında ya da günlük iş akışında yöneticinin sana baktığını ama bir şey söylemediğini fark ettin mi? Aslında o anlar, farkında olmadan test edildiğin anlar olabilir. Yöneticilerin yüksek sesle sormadığı ama davranışlarınla ölçtüğü 6 durumu ve bu testlerden nasıl başarıyla geçebileceğini senin için anlattık. Bir sorun olduğunda ilk refleksin ne? Bir aksilik çıktığında yöneticin hemen devreye girmiyorsa, bu bir ilgisizlik değil, bir gözlem olabilir. Panikleyip suçu başkasına mı atıyorsun, yoksa durumu sahiplenip çözüm üretmeye mi çalışıyorsun, buna bakılıyor. Bu testten geçmenin yolu kusursuz çözüm bulmak değil, sorumluluk almak ve “ben buradayım” mesajını verebilmek. Belirsizlik karşısında nasıl davranıyorsun? Net olmayan hedefler, eksik brief’ler ya da gri alanlar… Yöneticiler bu anlarda kimin yön beklediğini, kimin sorular sorarak yolu netleştirdiğini sessizce izler. Her şeyi tek başına çözmen beklenmez ama doğru soruları sorabilmen ciddi bir artıdır. Geri bildirim aldığında savunmaya mı geçiyorsun? Eleştiri geldiğinde yüz ifaden, ses tonun ve ilk cümlen sandığından çok şey anlatır. Yöneticiler burada hatasız olmanı değil, öğrenmeye açık olup olmadığını ölçer. “Evet ama…” ile başlayan cümleler yerine, gerçekten dinlediğini gösteren bir yaklaşım seni birkaç adım öne taşır. Toplantılarda sessiz kaldığında bile var mısın? Her toplantıda konuşmak şart değil ama tamamen kaybolmak da bir sinyal verir. Yöneticiler, doğru anda katkı yapan, dinlediğini hissettiren ve gerektiğinde sözü alan çalışanları fark eder. Bir cümlelik net bir katkı, uzun ama dağınık konuşmalardan çok daha etkilidir. Zor bir görev sana geldiğinde tavrın ne oluyor? Kimsenin almak istemediği işler genellikle bir test alanıdır. Yöneticin burada gönüllü olup olmamana değil, yaklaşımına bakar. “Bu iş neden bana geldi?” yerine “Nasıl ilerleyebiliriz?” diyen biri, güven hanesine sessizce puan yazar. Başarıyı kime, hatayı kime yazıyorsun? Bir iş iyi gittiğinde tüm krediyi üstleniyor, bir şey ters gittiğinde koşulları mı suçluyorsun? Yoksa ekip katkısını görünür kılıp hatalarda payına düşeni mi alıyorsun? Bu, yöneticilerin en dikkatle izlediği ama neredeyse hiç dile getirmediği testlerden biri. Bu testlerin ortak noktası ne? Yöneticiler çoğu zaman seni “yakalamaya” çalışmaz. Aslında şu soruların cevabını ararlar: Bu kişi daha fazla sorumluluk alabilir mi? Güvenebilir miyim? Zor anlarda nasıl davranır? Bu yüzden mükemmel olmaya değil, farkında, tutarlı ve gelişime açık olmaya odaklanman yeterli. Yeni bir sayfa açmayı düşünüyorsan… Eğer bulunduğun yerde bu testler seni geliştirmek yerine sürekli yıpratıyorsa, bu da senin için bir işaret olabilir. Kariyerinde bir sonraki adımı atmak ve sana gerçekten alan açan fırsatları görmek istiyorsan Kariyer.net’te sana uygun iş ilanlarına göz atabilirsin.

İşini yapıyorsun, sorumlulukların var ama bir süredir ilerlemiyormuş gibi mi hissediyorsun? Kariyerinde yavaşlama hissi çoğu zaman geçici olabilir; ancak bazı işaretler, durup yönünü yeniden düşünmen gerektiğini açıkça gösterir. İşte, o belirtiler! Öğrenme hissi azaldıysa Eskiden seni zorlayan işler artık neredeyse otomatik mi ilerliyor? Yeni bir şey öğrenmediğini, kendini geliştirme ihtiyacının geri planda kaldığını fark ediyorsan, bu durum kariyerinin durağanlaştığına işaret edebilir. Konfor alanı kısa vadede rahatlatıcıdır, ama uzun vadede gelişimi yavaşlatır. İş günleri birbirine benziyorsa Haftalar geçiyor ama dönüp baktığında seni heyecanlandıran, gururlandıran ya da düşündüren pek bir an hatırlamıyorsan, bu sadece yoğunluk değildir. Tekrar eden rutinler, zamanla ilerleme hissini törpüler. Sorumlulukların artmıyorsa Aynı pozisyonda kalmak başlı başına bir sorun değildir, ancak rolün genişlemiyor, bakış açın değişmiyor ve yeni sorumluluklar almıyorsan, bulunduğun yer seni ileri taşımıyor olabilir. “Buradan sonra ne var?” sorusuna net bir cevap verememek önemli bir sinyaldir. Motivasyonunu dış etkenlerle ayakta tutuyorsan Tatil planları, hafta sonu hayalleri ya da günün bitmesini beklemek… Eğer motivasyonun işinle değil, iş dışındaki kaçışlarla ayakta duruyorsa, bu durum dikkatle ele alınmalıdır. İş, seni sürekli yoran bir alan haline geldiyse, bunun nedenini sorgulamak gerekir. Kendini sık sık başkalarıyla kıyaslıyorsan Aynı dönemde yola çıktığın kişilerin farklı yönlere gittiğini görmek sende huzursuzluk yaratıyorsa, bu bir kıyas refleksinden çok kendi yolunu sorgulama ihtiyacıdır. Bu hissi bastırmak yerine anlamaya çalışmak, sağlıklı bir adım olabilir. Bu his ne söylüyor? Kariyerinde yavaşlama hissetmen hemen radikal bir karar alman gerektiği anlamına gelmez, ama bu his, durup bulunduğun noktayı değerlendirme zamanının geldiğini söyler. Kariyer, bazen hızlanarak değil, yön değiştirerek ilerler. Eğer artık yeni seçenekleri görmek, farklı alanları keşfetmek ya da bir sonraki adımı daha bilinçli planlamak istiyorsan, sana uygun fırsatlara göz atmak bu süreci netleştirmene yardımcı olabilir. Küçük bir bakış bile bazen büyük bir yön değişiminin başlangıcıdır.

Resmi Gazete’de yayımlanan Cumhurbaşkanı kararıyla sözleşmeli personelin çalışma koşullarında değişikliğe gidildi. Devlet memurlarına tanınan doğum ve evlat edinme sonrası yarı zamanlı çalışma hakkı, artık sözleşmeli personeli de kapsayacak. Kamuda çalışan binlerce sözleşmeli personeli yakından ilgilendiren “Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar”da değişikliğe gidildi. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın imzasıyla yürürlüğe giren düzenleme, iş-aile dengesini güçlendirmeyi hedefleyen önemli haklar getiriyor. Doğum ve evlat edinme sonrası yeni dönem Yeni düzenleme ile birlikte, daha önce sadece kadrolu devlet memurlarının faydalanabildiği doğum veya evlat edinme sonrası yarı zamanlı çalışma hakkı, sözleşmeli personele de uygulanacak. Bu sayede ebeveyn olan sözleşmeli çalışanlar, çocuklarının bakım sürecinde iş hayatından kopmadan, belirli bir süre yarı zamanlı olarak görev yapabilecekler. Düzenleme kapsamında, hangi pozisyonların veya kurumların hizmet gereği bu haktan istisna tutulacağı ise Cumhurbaşkanlığı tarafından belirlenecek. Sözleşmeli personel kimdir? 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesine göre; kamu kurum ve kuruluşlarında, belirli bir mali yıl için yapılan sözleşme kapsamında görev yapan ve işçi statüsünde değerlendirilmeyen kamu çalışanları sözleşmeli personel olarak tanımlanıyor. Bu kapsamda çalışan personel, görevine devam edebilmek için her yıl sözleşmesini yeniden imzalamak zorunda. Sözleşme süresi sona erdiğinde yenileme yapılmaması halinde görev de kendiliğinden sona eriyor. Uygulamada sözleşmeler çoğunlukla her yıl yenilendiği için personelin kendi isteği dışında sözleşmesinin uzatılmaması durumuyla nadiren karşılaşılıyor.